Boaz is geboren

 

Ik mag jullie voorstellen aan een klein stoer mannetje. Een knap kereltje met een stoere naam. Dit is Boaz! <3
Boaz wilde niet al te veel tijd besteden aan geboortereis en besloot mama en papa een “kort” maar krachtig avontuur te laten beleven. Tijdens de zwangerschap was er even wat twijfel over waar Boaz geboren zou worden, maar vlak voordat hij zijn komst aankondigde werd de knoop doorgehakt. Boaz zou thuis geboren worden! Met vertrouwen gingen mama en papa dit avontuur tegemoet. Toch is het ook altijd spannend, een eerste keer een kindje krijgen, je weet niet hoe het begint, hoe alles voelt, hoe het zal gaan. Toen Boaz zijn aantocht kenbaar maakte, was echter al snel duidelijk dat het menens was. Het avontuur was begonnen!

Papa zette alles gereed en mama had al snel haar fijnste houding gevonden. Toen kwam er een moment waarop mama besloot dat ze liever naar het ziekenhuis zou gaan. Omdat ik zelf het gevoel had dat de geboorte al spoedig zou plaatsvinden, voerde ik nog wat controles uit, maar er bleek toch nog ruimte om naar het ziekenhuis te gaan en dus werd alles voorbereid voor het vertrek.

Eenmaal onderweg, merkte mama ineens dat Boaz toch niet van plan was nog lang op zich te laten wachten. Het was op een rustig tijdstip, waarbij niet veel verkeer op de weg was. De uitspraak van mama “ik moet drukken” maakte dat ik een rood licht negeerde en mijn rechter voet iets meer richting de bodem van de auto drukte dan anders. Pas in het ziekenhuis viel mij in, dat de plaats waarop ik dit deed, niet heel verstandig was (niet dat door rood rijden überhaupt ooit verstandig kan zijn :/ ), want een paal naast het stoplicht verraadde dat er op die plek rood-licht-controle was. De bekeuring zal binnenkort wel op de mat vallen.

Eenmaal in het ziekenhuis met snelle pas naar de lift en zo richting verloskamers, werd Boaz nog geen 20 minuten later vliegensvlug geboren. Mama en papa gedroegen zich als ware natuurtalenten. Na een intense kennismaking tussen mama, papa en Boaz vertrokken we een paar uurtjes later weer op weg naar huis. Dit keer stopte ik netjes bij rood licht en reed ik bij groen. Jaja, ik ben een snelle leerling. Ehum!

Lieve Boaz, het proces verbaal dat binnenkort op de deurmat zal vallen lijst ik ab-so-luut in! Ik ga hem bewaren als één van de herinneringen aan jouw geboorte. De snelheid waarmee ik voor het eerst sinds mijn bestaan als vroedvrouw door rood reed staat symbool voor de snelheid waarmee je geboren werd. Wat heb jij je mannetje gestaan zeg, niet alleen bij je geboorte, maar ook de week die daarop volgde, wat doe jij het goed! Je hebt het natuurtalent van papa en mama gekregen, dat is wel duidelijk. Heel bijzonder om te zien hoe je verandert elke dag. Maar ondanks dat ik af en toe mama’s kenmerken kan waarnemen bij je, ben je toch vooral een “miniatuur versie” van papa. Ik ben benieuwd op wie je lijkt als je groter bent. Klein lief mannetje, groei maar rustig groter,  als je papa’s lengte moet gaan krijgen, kost dat je nog wel wat energie. Neem je tijd en maak ondertussen heel veel plezier met mama en papa. Ik wens je alvast veel geluk bij mama en papa. Aan liefde en aandacht zal je zeker weten geen gebrek hebben.

Lieve mama en papa. Vele keren hebben we gesproken over plannen rondom de geboorte van Boaz, elke keer werd het plan een beetje duidelijker. Uiteindelijk werden verschillende routes uitgestippeld en knopen doorgehakt. Toch had Boaz duidelijk zijn eigen plan en moest er tijdens zijn geboorte op sommige keuzes worden teruggekomen en werden eerder gemaakte beslissingen in goed overleg aangepast. Zo werd heel goed zichtbaar dat een geboorte een interactief proces is. Je schetsten een situatie, probeert uit of dat is wat goed voelt op het moment dat het zover is en stelt bij als het toch niet helemaal de juiste keuze bleek te zijn. Mooi om te zien hoe jullie steeds in goed overleg gezamenlijk tot beslissingen konden komen, zelf de regie konden houden en al doende keuzes konden maken waar jullie tot in lengte van dagen achter kunnen staan. Niet alleen de geboorte is een interactief proces, ook het ouderschap is een kwestie van steeds opnieuw, plannen maken, ervaren wat goed voelt, zo nodig bijstellen en vervolgens achterom kijken of het de juiste beslissing was. Elke stap die je verder komt, elke ervaring, neem je mee het verdere ouderschap in. Het kneedt jullie tot de goede ouders die jullie voor Boaz zijn en zullen blijven. Ik wens jullie, gedurende heel jullie leven als mama en papa, de zelfde wijsheid, de zelfde eensgezindheid en hetzelfde geduld voor en met elkaar, zodat jullie Boaz met alle liefde die jullie voor hem en voor elkaar voelen, kunnen laten opgroeien tot een prachtige, zelfbewuste, “grote” man. Ik heb daar alle vertrouwen in!

Heel erg fijn vond ik de periode waarin ik jullie mocht begeleiden, bijstaan en coachen, op weg naar jullie leven als vader en moeder.

Veel geluk.

Liefs, Jeanny