Lonneke is geboren



Hier heb ik zo naar uitgekeken!
Ik mag vandaag een meisje aankondigen.
Een Meisje, een heel ieniemienie klein meisje.
Een ieniemienie klein meisje, dat volgens plan nog in mama’s buik had mogen vertoeven. Niet één weekje, niet twee, maar nog heel veel weekjes. Een meisje dat besloten had dat bij 28 weken zwangerschap mama en papa echt lang genoeg hadden gewacht op haar komst. Dit kleine, ieniemienie meisje heeft de naam Lonneke gekregen.

Lonneke, Lonneke, Lonneke, we hadden niet verwacht dat jij zo vroeg geboren zou worden, we hadden misschien vooral gehoopt dat je lekker lang in mama’s buik kon groeien.
Maar jij hebt duidelijk gevoeld hoe zeer mama en papa naar jou verlangden. Een verlangen dat zo groot was, dat het jou heeft doen besluiten eerder je snoetje te laten zien. Op een moment dat nog niemand daar ook maar enigszins op voorbereid was, besloot je jouw geboorte aan te kondigen. Er volgde toch nog een paar spannende dagen, dagen waarin elke dag telde als een grote mijlpaal.
Alles werd gedaan om te proberen je nog lekker warm te laten zitten. Maar je had een ander plan hé Lonneke?
Jij wilde geboren worden, jij wilde mama en papa zien, ruiken, voelen.
Sinds je geboren bent, zien we dat je ondanks dat je zo ontzettend klein bent, toch ook zo ontzettend sterk bent. Dat je mama en papa nog net geen pose geeft met gebalde vuisten en grote spierballen, want eigenlijk lieve Lonneke is dat wel een beetje hoe je in mijn gedachten zit. Een klein, dapper, sterk, prachtig meisje. Dat haar mama en papa elke dag opnieuw verbaasd. Mama en papa zijn voortdurend in de buurt, genieten van het buidelen en de verzorg momentjes en zijn ontzettend trots op je.

Je moet nog even in het ziekenhuis blijven, groter groeien en nog best wat nieuwe dingen gaan leren, die kindjes normaal rustig in de buik kunnen leren. Neem daarvoor de tijd die je nodig hebt. Ik kom, zodra mijn verkoudheid over is, weer bij je op bezoek. Dat voelt namelijk al veel te lang geleden en dan kan ik echt goed zien hoe veel je weer veranderd bent. Gelukkig krijg ik ook vaak van mama en papa een update.
Lieve Lonneke, Groei groter en sterker en krachtiger en laat zo de dag dat je met mama en papa naar huis mag, naar je eigen bedje, steeds één dagje dichterbij komen.

Lieve Papa en mama, nogmaals van harte gefeliciteerd met jullie lieve, mooie, kleine meisje! Het waren spannende tijden, de zwangerschap, de dag waarop duidelijk werd dat Lonneke veel te vroeg geboren zou gaan worden, de uiteindelijke dag van de geboorte, de dagen na de geboorte en ook nu zijn de blijdschap, trots en vreugde, toch ook steeds een beetje wankel, omdat de nabije toekomst geen garanties kent. Jullie waren al die tijd en zijn ook nu vol vertrouwen. En terecht,  het gaat goed met Lonneke en jullie worden gesterkt door de gedachte dat haar grote broer Erling* over haar waakt. Ik heb jullie in de zwangerschap van Erling* en nu ook weer in de zwangerschap van Lonneke, als twee zeer speciale, bijzondere, krachtige en dappere mensen leren kennen.
Lonneke heeft die eigenschappen duidelijk ook in zich.
Ik hoop en wens dat Lonneke deze voorspoedige lijn blijft volgen en dat jullie op termijn fijn met haar naar huis gaan en dan heel veel plezier met haar zullen beleven.

Onze reis samen is nog niet voorbij, maar tot dusver hebben jullie me geïnspireerd, geboeid, geïnteresseerd en verwonderd. Het was echt een eer om jullie bij te mogen staan in jullie reizen naar het ouderschap. Ik heb er geen woorden voor, maar jullie, jullie kindjes en jullie levenshouding hebben me in elke vezel van mijn lijf geraakt, de herinneringen hieraan zitten in elke vezel opgeslagen en zullen met mij mee gaan voor de rest van mijn leven.

Heel veel geluk & heel veel liefs,

(en toen plaatste ik haar foto en toen zag ik, het is maar hoe je het wil zien, een pose, met een zichtbare spierbal, TE LEUK! Go Lonneke!