Roos is geboren

Het is tijd voor een nieuwe aankondiging.
Een aankondiging van een meisje dat samen met Yelena die ik eerder aankondigde besloten had om mij uit te dagen.
Ze hadden besloten om op dezelfde dag geboren te  worden en mama op nagenoeg het zelfde moment mijn aanwezigheid te laten vragen. Ik vertelde tot deze dag altijd dat het nog nooit aan de hand was geweest, vandaag kwam daar verandering in.
Maar het is ook een meisje, dat dan toch besloot om haar reis lang genoeg te laten duren zodat ik toch mijn aandacht kon verdelen. Zodat ik beide geboortes kon begeleiden, beide koppels kon bijstaan.

Het meisje dat ik vandaag aankondig heet Roos.
De geboorte van Roos voelde aanvankelijk als de ontknoping van een “grote reis”, die de zwangerschap teweeg gebracht had en welke in het teken stond van persoonlijke en spirituele ontwikkeling.  Maar niets was minder waar. De geboorte van Roos was niet de ontknoping, de geboorte was een tussenstop, een soort van “pauze” om adem te halen, om vervolgens weer een diepe hap lucht te nemen en opnieuw op avontuur te gaan, vanaf nu met de fysieke aanwezigheid van Roos erbij.
Roos werd de reisgids. Geboren als sterrenkijker, was Roos het meisje dat werkelijk gezien had wat er in de sterren stond voor mama, papa, grote broer Floris en Roos en hoefde Roos hen enkel mee op pad te nemen. Iets wat ze vanaf haar eerste adem gedaan heeft, nog steeds doet en ook zal blijven doen.
Roos werd thuis in bad geboren. Na haar geboorte werd de navelstreng niet doorgeknipt, maar bleef zij verbonden met haar placenta. Dit wordt een lotusgeboorte genoemd. Het was overduidelijk dat Roos niet alleen fysiek maar ook energetisch verbonden was met haar placenta. Er vonden processen plaats waar wij geen weet van hebben en het voelde ook bijna als “noodzakelijk” dat er niet voor gekozen werd om dat “contact”  te verbreken. Het was voelbaar en zelfs bijna zichtbaar dat zich nog processen aan het voltooien waren, in ieder geval op energetisch vlak.  Dat werd vooral duidelijk door de andere manier van “aanwezigheid” van roos, toen de placenta eenmaal door Roos werd losgelaten.

Lieve Roos, Speciaal, dat was het, Speciaal, dat ben jij, Speciaal, die hele periode waarin ik jouw mama en papa mocht begeleiden. Je grote broer Floris speelde fijn, met het speelgoed, of met mijn kleinste (grote) zoon  als mama en papa op bezoek waren in mijn praktijk. Het was altijd erg gezellig en fijn, de tijd deed er niet toe, we rondden meerdere malen de dag af met een bezoekje van jullie. Er werden vele thema’s besproken, plannen gemaakt en gezocht naar de boodschappen die jij van binnenuit de buik in mama’s en papa’s richting stuurde. Door die boodschappen werd het verlangen groter en dit bleef doorgroeien tot de dag waarop jij geboren werd. Ineens was het zover. Je werd geboren, thuis in bad, zoals mama en papa dat gepland hadden.
Je bracht veel, je brengt veel, elke dag weer leren mama en papa meer te vertrouwen, op hun gevoel, op het lijf van mama, op het lijfje van jou.

De harmonie van het leven, tussen denken en voelen, die balans, dat is wat jij komt brengen. Een mooie, maar niet altijd eenvoudige taak en les voor mama en papa om het leven volledig te omarmen, te genieten van de rustige momenten en gebruik te maken van momenten waarop beweging mogelijk is en voortgang mogelijk wordt.
Jij bent nog lang niet klaar met het uitdelen van levenslessen, dat is over en overduidelijk. 
Lieve Roos, ik wens jou een fantastisch leven, waarin je niet alleen heel veel komt brengen, maar ook van alles kan komen halen.
Met jouw lieve mama en papa om je heen, zit dat helemaal goed, want dat ook zij veel te bieden hebben, dat staat vast, je hebt immers niet voor niets voor hun huisje gekozen. Heel veel geluk lief meisje.

Lieve Mama en papa. Van harte gefeliciteerd!
Waar nou toch te beginnen? De ontelbare keren dat een puzzelstukje op zijn plek viel, tijdens de zwangerschap, de bevalling, maar ook daarna? De verbazing, wanneer dat gerealiseerd werd? De gezellige gesprekken? De diepgaande gesprekken? De emotionele gesprekken? De geboorte? De overtuiging die jullie hadden om, als het zo was dat ik niet bij de geboorte van Roos aanwezig kon zijn, het ook wel alleen te doen? Het doorzettingsvermogen van mama, tijdens de  eerste kraamdagen? Het vertrouwen dat papa, gaandeweg steeds hield? De onvoorwaardelijke liefde die ik van jullie lieve Floris mocht ontvangen?  Waar te beginnen? Er is zo veel te vertellen en tegelijkertijd zijn er maar weinig woorden nodig. Soms weet je gewoon dat het goed zit, dat alles komt op het juiste moment, dat de tijd en het leven alleen maar verrijkende lessen biedt, ook als die niet altijd fijn zijn om te ondergaan en dat de antwoorden, alle oplossingen, zich aankondigen als je de vragen durft te stellen.
Soms begeleid ik een zwangerschap waarbij alles klopt, waarbij ik weet dat er banden gelegd zijn, verbindingen en relaties die veel langer duren dan een zwangerschap van negen maanden. Dit was zo een zwangerschap! Ik kijk uit naar wat nog komen gaat!

Geniet van jullie prachtige kindjes, de lessen die zij brengen, de liefde die jullie mogen geven en de innerlijke reizen die nog gaan komen. Heel veel geluk!

veel liefs, Jeanny